– Znajdź ciekawy pomysł. Opowiadania dla dzieci powinny być oryginalne, kreatywne i zaskakujące. Nie bój się eksperymentować z gatunkami, formami i stylami. Nie ograniczaj się do schematów i stereotypów. Nie kopiuj innych autorów. Znajdź swój własny głos i sposób wyrażania się.
– Zbuduj interesujących bohaterów. Opowiadania dla dzieci powinny mieć postaci, z którymi czytelnicy mogą się utożsamić, sympatyzować lub przeciwstawiać. Nie twórz płaskich i jednowymiarowych postaci. Nadaj im cechy charakteru, emocje, motywacje i cele. Pokaż ich rozwój i zmiany w trakcie opowieści.
– Stwórz wiarygodny świat. Opowiadania dla dzieci powinny mieć tło, w którym dzieje się akcja. Nie musi to być realistyczny świat, może być fantastyczny, magiczny lub futurystyczny. Ważne jest jednak, żeby był spójny, logiczny i przekonujący. Ustal zasady i granice tego świata i nie łam ich bez uzasadnienia.
– Napisz ciekawą fabułę. Opowiadania dla dzieci powinny mieć sensowną i zrozumiałą konstrukcję. Powinny mieć początek, rozwinięcie i zakończenie. Powinny mieć konflikt, napięcie i rozwiązanie. Powinny mieć zwroty akcji, niespodzianki i zagadki. Powinny trzymać czytelnika w napięciu i ciekawości do samego końca.
– Użyj prostego języka. Opowiadania dla dzieci powinny być napisane językiem prostym, zrozumiałym i przystępnym dla odbiorców. Nie używaj skomplikowanych słów, zwrotów i konstrukcji gramatycznych. Nie używaj też zbyt potocznego lub kolokwialnego języka. Staraj się być klarowny, konkretny i precyzyjny.
– Dodaj humor i zabawę. Opowiadania dla dzieci powinny być zabawne, humorystyczne i wesołe. Nie bój się używać dowcipu, ironii, parodii lub absurdów. Nie bój się też bawić językiem, tworzyć neologizmów, gier słownych lub zabawnych dialogów. Pamiętaj jednak, że humor nie powinien być wulgarny, obraźliwy ani złośliwy.
– Wprowadź wartości i przesłanie. Opowiadania dla dzieci powinny być wartościowe, pouczające i inspirujące. Nie muszą być moralistyczne, dydaktyczne ani kaznodziejskie. Powinny jednak pokazywać, co jest dobre, a co złe, co jest ważne, a co nieistotne, co jest piękne, a co brzydkie. Powinny też zachęcać do refleksji, krytycznego myślenia i działania.